Personal

Trip to Milano

Afgelopen vrijdag vertrok ik naar Milaan. Ik besloot eens uit mijn comfortzone te stappen en een sprong in het diepe te wagen. De reis ondernam ik namelijk in mijn upje, iets wat ik voorheen nooit zou hebben gedaan. En ik kan jullie vertellen ik ben trots op mijzelf, de reis ging prima en inmiddels ben ik alweer thuis van 4 daagjes in Milaan/ Last friday I left to Milano. I decided to get out of my comfortzone and take a jump in to the deep. I was traveling all by myself, something I never did before. I can tell you I’m proud of myself, the traveling went wel and I’m home now after 4 days Milan.

VLUU L100, M100  / Samsung L100, M100

Mijn oh yeah’s and oh gosh no’s in Milaan/ My oh yeah’s and oh gosh no’s in Milan:

ohyeah

– De metro en het openbaar vervoer is echt spotgoedkoop en snel. Voor maar 4,50 kocht ik een dagkaart waarmee ik door heel Milaan kon reizen. Het metronetwerk is super overzichtelijk en voor iedereen goed te doen/ the metro and public transport was super cheap and really fast. For only 4,50 I’ve bought a urban day traveling card which gave me the opertunity to travel true Milan. The metronetwork is super clear and everyone would understand how it works.

-De gebouwen zijn over het algemeen echt prachtig, je ziet dat ze er veel werk in steken om de meeste gebouwen in stand te houden. Ik heb er in elk geval wel een aantal foto’s van gemaakt die ik met plezier terug kijk/ The buildings are most of the time really beautifull, you can see the put a lot of work to maintain the buildings. I took some pictures which make me smile when I look at them.

– Meestal is het er wel mooi weer en van de zon wordt toch iedereen gewoon vrolijk?/ Most of the time the sun is shining and that does make everybody happy right?

OHgosh

– De bevolking van Milaan is over het algemeen iets waar ik minder blij van werd,er zullen altijd uitzonderingen zijn maar de meeste mensen kwamen op mij over als arrogant en afstandelijk. Toen we door dure winkelstraten liepen kreeg ik hierdoor echt het gevoel minderwaardig te zijn/ The Milanese people in general was something that made me less happy, you will always have exceptions but most of the Milanese people seemed to be arrogant and detached to me. When we were walking around the expensive shoppingstreets I’m feeling a little inferior.

– De standaarden in de restaurants zijn toch ietsje anders dan dat ik in Nederland gewend ben. Het oog wil ook wat en ik vond het er meestal nogal goedkoop uitzien met plasticen tuinstoelen. Het eten werd meestal niet tegelijk opgediend en zo gebeurde het dat ik soms veel eerder eten had dan mijn tafelgenoten of andersom. Het brood wat vooraf werd geserveerd was zonder enig smeerseltje, iets wat ik toch altijd wel waardeer want droog brood, tsja ik ben geen fan. Ook de opmaak van de borden was iets waarover ik niet snel naar huis zou schrijven.. Oké misschien heb ik gewoon niet bij de goede restaurants gegeten maar voortaan zoek ik toch echt van tevoren op waar ik moet zijn voor heerlijk Italiaans eten, dit is namelijk normaal toch echt een van mijn favorieten op food-gebied/ The standards in the restaurants were not like i Know over here in The Netherlands. I’d like to see some nice furniture but most of the time the chairs look cheap and plastic like the ones we use in our garden. The food was’nt served at the same time so it happened a few times that my companions had their food later or earlier than me. The bread was’nt served with any butter or something and bread without anything on it? no I’m not a fan. Also the garniture on the plates was’nt like I used to know.. Okay maybe I did’nt ate at the right restaurants but in the future I will look at reviews before I go out and eat some real tasty Italian food, this is normaly one of my favorite foods.

– Wat ik ook echt vervelend vond waren de vele straatverkopers. Je kon niet fatsoenlijk door het centrum lopen zonder constant te worden aangesproken. Ze verkochten veelal armbandjes die al bijna om je arm zaten voordat je nee had gezegd en boeken. De boeken verkochten ze alleen aan de Italianen zelf dus daarvan hadden we gelukkig geen last. De armbandjes daaraantegen is een heel ander verhaal, ze doen gewoon net of ze geen nee verstaan (al spreek je het in verschillende talen uit). Dan heb je aan mij echt de verkeerde persoon want als ik echt iets niet wil en je gaat door dan word ik namelijk geïrriteerd. Zo ook toen een verkoper een armbandje al op mijn arm had gelegd nadat ik al nadrukkelijk in meerdere talen had verkondigd het niet te willen. Met een heftige en boze armbeweging zwiepte ik het armbandje er af, ik hoorde de verkoper in zijn eigen taaltje boos achter me praten. Dan denk ik wie niet luisteren wil…/ What I really did’nt like were the many streetsalesman. You can’t walk past the centre of Milan without the salesman talking to you. The sell bracelets most of the time and also books. The books they try to sell only to Italian people so that was’nt a problem for us. The bracelets were a whole other story, they act like they did’nt understand no (even if you speak in different languages). When you act like that you make me really pissed. And so did a salesman who applied a bracelet on my arm despite of the fact that I told him in different languages that I did’nt want it. With a violent arm movement I trow the bracelet on the street and behind my I’ve heard the salesman talking angry in his own language. Well if you did’nt want to hear…

Morgen kunnen jullie lezen wat ik heb meegemaakt in Milaan/
Tomorrow you can read what I have experienced in Milan.

afsluiter

Advertenties

6 gedachten over “Trip to Milano

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s